Die Kooperasie – Kleinfontein

KONTAK BESONDERHEDE

Telefoon: 012 940 0065 of intern op 6174

Vir lekker koffie, Koek en lekkernye.

Kleinfontein is ‘n unieke, ongeëwenaarde ontwikkeling in die geskiedenis van die Afrikanervolk omdat dit volledig gevestig is deur volkseie arbeid.

Kleinfontein is geleë op die Magaliesbergreeks 30km Suid-Oos van Pretoria op die historiese terrein waar die slag van Donkerhoek (Diamond Hill) tydens die Tweede Vryheidsoorlog plaasgevind het.


FINKOR Finsiele Dienste – Kleinfontein

KONTAK BESONDERHEDE

Naam: Finkor
Telefoon:012 940 4271
E-pos: [email protected]
Webtuiste: www.finkor.net

Ons skep gemoedsrus

Volhoubare genmoedsrus verskaf deur uitstekende diens.

Vir enige finansiele advies, rekenkundige dienste, versekeringsdienste, besigheidsdienste of regsdienste.

Toeganklik. Gerieflik. In Jou Taal


425 on Wisteria in the Faerie Glen area – What an awesome place to stay at !!

425 on Wisteria is located in the Faerie Glen neighborhood in Pretoria, 1 km from Faerie Glen Shopping Centre and 1 km from Pic n Pay (Faerie Glen – Pretoria). Free WiFi is available and free private parking is available on site.

The rooms are fitted with a flat-screen TV. Some units have a sitting area for your convenience. You will find a kettle in the room.

Decor Shopping Centre is 1.1 km from 425 on Wisteria, and NG Church Valleisig is 1.1 km from the property. The nearest airport is O.R. Tambo International Airport, 40.2 km from the property.

Free private parking is available on site (reservation is not needed).

Facilities available:
Flat-screen TV

To view more facilities at this venue, please click on the link below…..

Book your room at this Hotel now!

Find and Book your Cheap Flights here!


Pretoria-grondbesetters word verwyder na dringende interdik

Pretoria-grondbesetters word verwyder na dringende interdik

Grondbesetters in Kameelfontein in die noorde van Pretoria, is Woensdag verwyder nadat AfriSake ’n dringende interdik op 23 Junie 2017 in die Noord-Gautengse hoërhof bekom het.

Die Rooimiere, die Cullinan-balju, die Suid-Afrikaanse Polisiediens en die Tshwane-metropolisie het saamgewerk om uitvoering aan die hofbevel te gee en alle onwettige strukture en grondbesetters te verwyder.

“AfriSake sal aanhou veg vir die beskerming van eiendomsreg in Suid-Afrika. Ons kan nie toekyk dat konstitusionele regte geminag word en geen daadwerklike optrede namens ons lede neem nie. Ons kan nie toelaat dat Suid-Afrika nog ’n Zimbabwe word nie,” het Charles Castle, bestuurder van die arbeidsregsadvieseenheid by AfriSake, gesê.

Castle het gesê politieke retoriek deur radikale partye is grotendeels die oorsaak van hierdie tipe optrede [grondbesetting] en politieke partye moet begin verantwoording doen vir die onverskillige uitlatings wat hulle maak.

As sakeregtewaghond beskerm AfriSake eiendomsreg in Suid-Afrika omdat geen demokratiese bestel sonder die reg op en die sekerheid ten opsigte van eiendomsreg kan bestaan nie.

“Zimbabwe het gewys wat vergrype in terme van eiendomsreg aan ’n land kan doen. Daarom is georganiseerde sakelui en gemeenskappe deurslaggewend vir die voortbestaan van ’n gesonde ekonomie, juis om te verseker dat dít wat in ons buurland plaasgevind het nie ook hier afspeel nie,” het Armand Greyling, regs-en-beleidsanalis by AfriSake, gesê.

Bron: Maroela Media


Kleinfontein an Afrikaner settlement near Pretoria

Kleinfontein an Afrikaner settlement near Pretoria

Pretoria – The petrol station attendant warns me I am going to get killed in Kleinfontein.

“Are you sure you want to go there?” he asks, looking concerned, after I stop to ask him for directions.

According to my GPS, I am five minutes away from the settlement, an Afrikaner cultural community near Bronkhorstspruit.

Yoh my man, the white people are going to kill you there. You are not the right skin colour. They will stop you at the gate and won’t even let you in.

I tell him I am going to see for myself.

As I approach the entrance, I am scared. Large white letters, “Ons God Ons Volk Ons Eie” (Our God Our People Our Own) are affixed to the grey wall next to the boom gate.

What if the petrol attendant was right?

Tense wait

A skinny, mustachioed man wearing camouflage trousers, black boots and a khaki cap, and holding a clipboard and a pen, approaches me after I stop at the boom.

He asks me in Afrikaans who I’m visiting. I identify myself and tell him I wanted to interview some of the locals, as part of a series of stories News24 is doing for the elections.

He looks like he doesn’t believe me and tells me to park my car while he disappears into the guard hut and calls a supervisor on his walkie-talkie.

After a tense, 10-minute wait, an old model silver-grey Mercedes-Benz approaches the gate. An elderly man gets out and walks towards me. He introduces himself as Jan Groenewald, chairperson of the board of directors, and asks if he can help.

I smile and tell him my reason for being there. The soft-spoken and articulate man smiles and invites me to follow him to the raadsaal (boardroom) for coffee.

No racism allowed

“We are the only access-controlled private settlement with rules that explicitly state that anyone who has an interest here may not resort to any form of racism or violence, or attack any religious groups,” he explains.

The community was founded on a farm in 1992 and is still registered as an informal settlement. Efforts are underway to formalise the settlement with the City of Tshwane.

Groenewald explains that when the farm went on the market in 1992, two men took out a loan to buy it for the Afrikaners in the heartland of the old Boer Republic. Two more joined and they found shareholders to help repay back the loan and get the land developed.

In 1994, there were enough shareholders to pay off the loan and begin providing services.

The first two permanent houses were completed in 1996 and two families became the first permanent residents of Kleinfontein.

Groenewald says they want co-operation with the local authorities to bring stability and support growth.

“We believe in unity, just like the ANC – we believe together we can do more,” Groenewald says.

Not an island

“Many people that stay here probably belong to the Freedom Front Plus, but we do not ask our residents which party they belong to or who they are going to vote for. It’s not a condition for living here that you must belong to a certain party.”

Groenewald introduces me to his colleague, Dannie de Beer. The outspoken man with the firm handshake owns several properties, including the building housing the local internet cafe.

Astonished by the friendliness I have encountered so far, I ask him why the petrol attendants said the whites would kill me.

It was considered a racist town until a few years ago, and those assumptions still linger, he says.

Kleinfontein is not an island, De Beer explains. They operate according to South Africa’s laws. Although Kleinfontein has its own security, they call the police when needed.

They collect their own rubbish, buy electricity from Eskom, use borehole water, and have their own bank, which operates like a stokvel.

Asked if he would vote in the upcoming elections, he says an Afrikaner’s vote does not mean much these days.

“I vote on principle to show that I am still an Afrikaner. I do not expect my vote to make a difference,” he says.

‘We are going down’

He gives me a tour of the town in his bakkie. Most of the houses are three-bedroom, face-brick dwellings, the colour of the dusty, untarred roads. Their walls are low enough for an average person to easily step over. There are no electric fences.

At our first stop, I meet Tinka Viljoen. She worked at the local bank before she became a housewife. Standing outside her one-bedroom house, which De Beer built, she points to the nearby cluster of shacks and caravans where she lived for 11 years. Now she pays De Beer R1 200 a month in rent.

Her house smells of frying oil and salty dough. She is making kaaspoffertjies for her husband, a construction worker. I tell her how nice her kaaspoffertjies smell, and she immediately offers me and “Oom Dannie” some. They have no children. She says she is fortunate to have a roof over her head.

“As long as the ANC leads this country, we are going down,” she says.

We leave for our next stop, and eat the kaaspoffertjies in the car. They are still warm and taste like melted cheese. They are delicious.

Etta Pretorius believes God sees everyone as equal. She works as a receptionist at the old age home and has lived in Kleinfontein for four years. She loves the fact that she and her husband can walk everywhere. Before that she lived in Pretoria and Nelspruit. “Everything is nice here. I don’t ever want to leave,” she says.

She is also voting. “We can move forward in this country. Everyone has a future in this country.”

Michiel Ferreira, 88, has been living in the old age home for five years. He worked in Vanderbijlpark before retiring and moving in with his son in Pretoria. His wife died in 2002. He then lived in Krugersdorp until 2009. His children told him he could not live in a flat all by himself, so in 2011, he landed in Kleinfontein.

Pride

“Soos hulle se in Afrikaans, kyk noord en gaan maar voort (As the saying goes, look north and forge ahead),” Ferreira jokes.

De Beer and I continue our tour of the town. We pass the local rugby field. The Kleinfontein rugby and netball teams compete against the white Northern Cape enclave of Orania annually.

“When Orania plays in Kleinfontein, Kleinfontein wins, and when Kleinfontein plays in Orania, Orania wins,” De Beer jokes.

De Beer is waiting at the gate the next day, when I return with video reporter, Lerato Sejake. I introduce her and he compliments her on her beautiful doek.

This time our first stop is the statue of Hendrik Verwoerd and their Paardekraal monument. They got the statue from Midvaal, after the Democratic Alliance-run municipality took it down in 2011, he explains.

During a drive through the koppies, De Beer points out where the trenches to lay the cables to provide Wi-Fi will be dug. They are still raising the money to install it.

On one koppie, we overlook the battlefield of the Battle of Diamond Hill (Donkerhoek), where Boer commandos and British forces clashed on June 11, 1900. Twenty-eight British soldiers and three Boers were killed.

There is pride in his voice as he speaks about the “boere” defeat of the British that day. It is a history lesson he learnt from his father.

As we make our way back through the dusty roads, children are playing on the rugby field. It reminds me of growing up in Middelburg, Eastern Cape, where as a child all I wanted to do was play outside until the street lights came on.

Source: Iavan Piljoos, News24


Boerevolk Politieke Gevangenes nader Grondwethof weens onwettige aanhouding en reg op appèl wat ontneem is

Boeremag

So vroeg as reeds April 2002 is van die Boeremagbeskuldigdes gearresteer.  Op 19 Mei 2002 het die rekord-hofsaak begin, wat vir die volgende meer as elf jaar sou voortduur in die Hooggeregshof te Pretoria.  Die hoofaanklag waarvan 24 manne beskuldig was, is hoogverraad.  Terwyl sommiges borg gekry het, onder uitermatig streng borgvoorwaardes, het elf van die aangeklaagdes vir 11 jaar lank in aanhouding gebly en is borg eenvoudig geweier. 

Almal (behalwe twee wat oorlede is in die tyd van die maraton-hofsaak) is skuldig bevind aan hoogverraad en is verskeie vonnisse opgelê op 28 Oktober 2013.  Die opmerking van regter Eben Jordaan dat hy die 11 jaar wat hulle in aanhouding as deel van hulle vonnisse in berekening gebring het, het bloot lippediens geblyk, nadat hy sommige van die veroordeeldes tot nóg 25 jaar effektiewe tronkstraf opgelê het. Die uitermatige streng borgvoorwaardes waaronder sommiges gebuk gegaan het, blyk ook nie deur Jordaan in berekening gebring te wees, as deel van hul vonnisse, nie.

Die wet vereis dat verlof tot appèl gevra word binne 21 dae nadat vonnisse opgelê is. Die Boeremaglede bevind hulleself die afgelope sowat 4 jaar sedert vonnisoplegging, in ’n sisteem wat effektief hulle grondwetlike reg op appèl ontneem.  Van die manne kon nog nie eers daarin slaag om aansoeke te bring om verlof tot appèl te vra nie.  Almal wat wel daarin kon slaag om verlof tot appèl te vra, moes hul aansoeke weer bring voor regter Jordaan, wat al die aansoeke summier van die hand gewys het.  Die manne wie se aansoeke om verlof tot appèl deur regter Jordaan afgekeur is, beywer hulle intussen om ’n petisie aan die appèlhof te rig, ten einde verlof te verkry om te mag appèlleer, maar slaag nie daarin om so ʼn aansoek te bring nie.  Sommiges se regsverteenwoordigers kom nie uit die blokke uit nie.

Dr. Lets Pretorius en twee van sy seuns, drs. Johan en Wilhelm Pretorius, het ná nagenoeg vier jaar se gesukkel, sonder sukses, besluit om direk ’n petisie aan die regter-president van die Grondwethof, regter Mogoeng-Mogoeng, te rig.  In die petisie voer hulle aan hoe die sisteem hulle reg tot appèl effektief ontneem.

Dit sluit in: hulle aanhoudingsomstandighede wat deur die Departement van Korrektiewe Dienste veroorsaak word, die vertragings en sloerings as gevolg van die wan-administrasie van die Regshulpraad en die howe sélf wat daartoe bydra om die proses onregverdig en onwettig te maak.

unnamed (9)

In hul petisie vra die drie drs. Pretorius dat regter Mogoeng-Mogoeng ’n bevel moet maak dat prof. Hercules Booysen as hul advokaat en mnr. Julian Knight as hul prokureur deur die Regshulpraad as hul regsverteenwoordigers aangestel moet word ten einde die grondwetlikheid van hulle aanhouding aan te veg.  Hulle voer aan dat hulle die grondwetlike reg het om te appèlleer en dat hulle die reg het dat die juridiese proses begin en afgehandel word sonder onredelike en onregverdige vertragings.  Die vertragings van die sisteem ontneem hulle effektief van daardie regte en daarom is hulle verhoor onregverdig.  Om aangehou te word op grond van ’n onregverdige verhoor, maak die aanhouding ongrondwetlik en per se onwettig. Om by te voeg, is die die internasionale standaard vir enige hofsaak 10 jaar vanaf arrestasie totdat alle vorme van appèl uitgeput is. Die Boeremagsaak is reeds 15 jaar in aanvang.

Die drs. Pretorius het reeds (Mei 2017) hierdie petisie gerig en wag tans op die antwoord van die regter-president van die Grondwethof.

Ons vra ook dat u sal help om om hierdie onreg wat steeds teen die Boerevolk Politieke Gevangenes voortwoed, nasionaal en internasionaal bekend maak, sodat daar na 15 jaar ’n einde kan kom aan die onreg.

Riëtte van Schalkwyk
(Woordvoerder van Boervin)


Paul Kruger


 

Waar om te woon in Pretoria, die stad met die grootste blanke bevolking in Afrika!

Transvaal

Waar om te woon in Pretoria, die stad met die grootste blanke bevolking in Afrika! “Soort soek soort” is ‘n onteenseglike feit en die basis van gemeenskap self. Ja, gemeenskap is ‘n rasse konstruk, nie andersom soos die wêreld oorheersers probeer stel.

Pretoria het ‘n reputasie vir die feit dat dit ‘n akademiese stad is met drie universiteite en die Wetenskaplike en Nywerheidsnavorsingsraad (WNNR) geleë in die oostelike voorstede. Die stad huisves ook die Suid-Afrikaanse Buro vir Standaarde en dit maak die stad ‘n middelpunt vir navorsing. Ongelukkig is een van die nadele hiervan dat al die jeug in die stad, wat onderworpe is aan die sosialistiese breinspoeling en marxisme vanuit die Universiteite, is soms die vyand van die volk. Ons noem nie eers die dalende standaard van onderwys nie…

Na meer as twee dekades sukkel die ANC regime en swart oorheersers nog steeds on kreatiewe manier te vind om ons te forseer om te integreer, en volksmoord teen ons te pleeg, maar soos die kaart duidelik wys, jy kan nie die natuur forseer nie…

Pretoria se demografie lyk as volg:

Rasse (2011):

  • White                 52.5%
  • Black African   42.0%
  • Coloured             2.5%
  • Indian/Asian      1.9%
  • Other                    1.2%

Eerste Taal (2011)

  • Afrikaans 47.7%
  • English 16.4%
  • Northern Sotho 8.0%
  • Tswana 5.4%
  • Other 22.5%

Pretoria demografie

Pretoria is die sentrale deel van die Tshwane Metropolitaanse Munisipaliteit, wat gestig is as deel van die ANC regime se geforseerde integrasie en stem manipulasie, deur die samesmelting van verskeie voormalige plaaslike owerhede, insluitend Centurion en Soshanguve, om die blanke stem te oorheers.

Pretoria is vernoem na die Voortrekkerleier Andries Pretorius, en staan ook bekend as die “Jakarandastad” as gevolg van die duisende Jakarandabome in sy strate, parke en tuine.

Don Deon