Dennis Haynes, vermis sedert 1986, word moontlik na 31 jaar opgespoor in Pretoria-Noord

Vermiste Dennis Haynes word na 31 jaar opgespoor in Pretoria-Noord

ʼn Man van Bloemfontein wat in Februarie 1986 spoorloos verdwyn het, is moontlik ná 31 jaar in Pretoria opgespoor.

Dennis Haynes was 22 jaar oud toe hy van Bloemfontein na Roodepoort vertrek het vir ʼn werksgeleentheid. Sy vrou en eenjarige dogtertjie het in Bloemfontein agtergebly.

Dennis het egter nooit teruggekeer nie en sy familie kon hom nie in die hande kry nie. Hy is as vermis by die polisie aangemeld, maar ʼn soektog na hom het niks opgelewer nie.

Desireé Haynes, Dennis se suster, was baie jonk toe haar broer vermis geraak het. Sy het
Vrydag aan Maroela Media gesê dat die familie mettertyd aanvaar het dat hy waarskynlik dood is. “ʼn Vriendin van my het ses weke terug besluit om bietjie te begin krap. Ons het nie gedink ons sal hom lewend opspoor nie, maar ons wou graag weet watndestyds met hom gebeur het,” het Desireé gesê.

Desireé se vriendin het ʼn Facebook-blad begin waarop sy ʼn foto van hom geplaas het en gevra het dat enigiemand wat hom moontlik gesien het met haar kontak maak. ʼn Vrou wat hulp aan haweloses in Pretoria gee, het die foto gesien en haar gekontak. “Die vrou het ʼn foto van ʼn hawelose man in Pretoria op die groep se blad geplaas en gevra of dit moontlik dieselfde man kon wees.

Van ons familielede wat die foto gesien het, was onmiddellik vas oortuig dat dit Dennis is,” het Desireé gesê.

Vandeesweek is Desireé en haar vriendin Pretoria toe om die man te ontmoet en te kyk wat hulle kan wys word. Die man het homself as Francois voorgestel, hoewel hy baie soos ʼn ouer weergawe van Dennis lyk wat 31 jaar gelede vermis geraak het.

Volgens Desireé ly die man aan erge geheueverlies en kon sy agterkom dat hy ʼn mate van breinskade opgedoen het.

Dennis Haynes soos hy gelyk het toe hy vermis geraak het.

“Ek was baie jonk toe Dennis vermis geraak het en kan hom nie baie goed onthou nie. Maar my hele familie herken hom. Almal is vas oortuig die man van Pretoria is Dennis.”

Volgens Desireé het die man haar nie onmiddellik herken nie, maar nadat sy ʼn rukkie met hom gesels het, het hy gesê hy weet sy is sy suster. Hy het ook ʼn foto van hul ma herken.

Vandeesweek het ʼn vrou ook vir Desireé gekontak wat beweer sy het as kind vir Dennis geken. Volgens die vrou was sy 12 jaar oud toe haar ouers begin het om gereeld vir Dennis kos te neem. Sy vertel dat Dennis briewe aan haar geskryf het waarin hy vertel van sy familie en lewe in Bloemfontein. Die vrou het gesê Dennis het die briewe in die styl van ʼn vervolgverhaal geskryf en elke brief het gevolg op die voriges.
“Die vrou sê ongeveer twee jaar nadat sy vir Dennis leer ken het, het hy vir ʼn ruk net verdwyn en toe hy terugkom, het hy homself as Francois voorgestel,” vertel Desireé. “Hy het snymerke en wonde gehad en sy kon sien dat hy in ʼn ongeluk was. Hy het klaarblyklik geheueverlies gehad, want hy kon nie onthou dat sy naam voorheen Dennis was nie. Hy het ook stadiger gepraat, asof hy in ʼn ongeluk was.”

Die vrou het later verhuis en kontak met Dennis, oftewel Francois, verloor. Toe sy egter die foto van hom op Facebook sien, het sy hom dadelik herken en vir Desireé gekontak om haar van die briewe te vertel.

“Die inligting wat sy uit die briewe onthou, is 100% akkurate inligting van Dennis se lewe in Bloemfontein. Dit lyk asof dit regtig hy is,” het Desireé gesê.

“Die vrou het vir my gesê sy het altyd gewonder hoekom sy so goeie geheue het. Nou weet sy dit is omdat die Here geweet het hierdie man gaan sy geheue verloor en sy sal sy storie moet vertel.”

Dennis Haynes se familie glo die man van Pretoria is hul broer wat dekades gelede vermis geraak het.
Desireé het ook gesê ʼn man het Donderdag deur Facebook met hulle kontak gemaak en beweer dat Dennis jare gelede voor die plek waar hy werk in ʼn tref-en-trap-ongeluk betrokke was. Volgens die man het hy vir Dennis hospitaal toe geneem, maar toe ook weer met hom kontak verloor.

Desireé het gesê die familie het DNS-toetse laat doen om te bepaal of Francois wel hul lank verlore broer Dennis is. Hoewel hulle nog op die uitslae wag, is die familie vas oortuig dat hul broer na al die jare gevind is.

“My oom was jare lank in die polisie en hy het vir my gesê destyds het hulle nie regtig baie aandag aan vermiste persoon-sake gegee nie. Daardie tyd het hulle gedink as ʼn volwassene vermis raak, het hy seker uit vrye wil geloop, so daar is nie baie moeite gedoen om die persoon op te spoor nie,” het sy gesê.

Terwyl daar op die uitslae gewag word, bly Dennis by een van Desireé se vriendinne op ʼn plaas buite Theunissen en help hulle hom met tandheelkundige en mediese behandeling.

Bron: Maroela Media


Pretoria-dieretuin oopgehou deur handjie vol nie-stakende werkers

Pretoria-dieretuin oopgehou deur handjie nie-stakende werkers

Die Nasionale Dieretuin in Pretoria sal oop bly ondanks ’n staking van 120 dieretuinwerkers wat lede van die National Trade Union Congress (NTUC) is. Dit is sowat ’n derde van die werkers.

Die res van die werknemers hou die dieretuin aan die gang.

Craig Allenby, woordvoerder van die dieretuin, sê die dieretuin sal soos gewoonlik oop wees vir besoekers en “daarom is daar geen dringende behoefte aan vrywilligers nie”.

Sondagoggend het lede van die SAPD by die dieretuin opgedaag om stakende werknemers wat die ingang versper het, uiteen te dryf.

“Hulle het nie toestemming gehad ingevolge wetgewing om hier te wees nie,” sê Allenby.

Die werkers het begin staak nadat geskille oor oortydbetaling nie opgelos kon word nie.

Die 120 NTUC-lede het verlede week ’n kennisgewing van voorneme om te staak van die Kommissie vir Versoening, Bemiddeling en Arbitrasie aan die bestuur oorhandig.

NTUC dring daarop aan dat werkers oortyd betaal word op ’n Saterdag en Sondag.

’n Gesamentlike ooreenkoms is in 2009 deur die nasionale dieretuin-vakbonde gesluit waarin op ’n spesifieke werkrooster van sewe dae besluit is.

NTUC is in Februarie verlede jaar as ’n vakbond geregistreer en was dus nie destyds by die ondertekening van die ooreenkoms betrokke nie.

NTUC wil nou hê dié ooreenkoms moet tersyde gestel word en dat werkers op ’n vyfdagrooster ingedeel word en oortydbetaling moet kry vir ’n Saterdag en Sondag.

Sophonia Machaba, nasionale sekretaris van NTUC, sê die ooreenkoms is voor 2009 gesluit.

Allenby sê egter die dieretuin “kan nie die werknemers se eise nakom nie omdat dit finansieel onbekostigbaar en onprakties is”, maar Machaba sê hulle sal aanhou staak totdat ’n ooreenkoms bereik is.


Betonlamppale kom op in Pretoria om diewe te fnuik

Betonlamppale kom op in Pretoria om diewe te fnuik

Kabeldiewe wat derduisende rande se skade in die stad aangerig het deur lamppale af te saag, die kabels uit te trek en dit dan te verkoop se inkomste gaan drasties afneem.

Dit nadat die Tshwane-metro besluit het om die lamppale, wat aanhoudend in Es’kia Mphahlelerylaan (voorheen DF Malan-rylaan) afgesaag word, met betonpale te vervang.

Volgens Elmarie Linde, raadslid van wyk 54, het die munisipaliteit tot die besef gekom dat dit nie gaan help om elke keer weer gewone lamppale in te sit nie omdat kabeldiewe eenvoudig net weer sal toeslaan.

“Hulle het in Atteridgeville begin met die betonpale en toe gesien hoe uitstekend dit daar werk. Dit is ’n langtermynoplossing wat ook goedkoper uitwerk as die gewone pale,” sê Linde.

Volgens haar het dit sowat R9 500 gekos om ’n gewone lamppaal te vervang as alles ingereken word.

“Die betonpale kos egter tussen R7 000 en R8 000 per paal en spaar ons op die duur baie.”

Sy verduidelik verder dat die betonpale sowat 2 m diep in die grond geplant word en dat daar ook ongeveer 1 m² se beton om die paal gegiet word om dit bestand teen diefstal te maak.

Daar gaan binne die volgende ses weke 74 van hierdie betonpale geplant word.
Volgens Linde hoop hulle om binnekort van hierdie betonligte ook in die Wonderboompoort te hê.

“Dit is verskriklik gevaarlik om in die aande daar te ry omdat die kabeldiewe ook daar toeslaan op die gewone straatlige,” sê Linde.

Die Tshwane-metro se beleid vir openbare deelname bepaal ook dat die inwoners van die wyk eerste keuse moet hê om aan ’n kapitaalprojek in ’n spesifieke wyk te werk.

“Die projek strek ook wyk 54 en ’n gedeelte van wyk een en daarom het ons mense vanuit dié twee wyke gekry om aan die projek te werk. Werkskepping is vir ons ’n prioriteit en dit is wonderlik om te sien hoe hard hierdie inwoners werk,” sê Linde


Centurion-lisensiekantoor gesluit ná rooftog

Centurion-lisensiekantoor gesluit ná rooftog

Die lisensiekantore in Centurion is Woensdag gesluit ná ʼn rooftog Dinsdagaand.

Daar is verskeie rekenaars en kameras tydens die aanval gebuit.
Die Tshwane-metropolisie het in ʼn verklaring gesê die kantore is gesluit om die SAPDmtoe te laat om hul ondersoek ongehinderd uit te voer.

Volgens die metropolisie en die munisipaliteit sal die kantore Donderdag weer oopwees, maar sal daar slegs beperkte dienste aangebied word.

’n Voorlopige ondersoek dui daarop dat rekenaars, eNaTIS-skerms en ander rekenaartoerusting gesteel is.

Sr.supt. Isaac Mahamba, woordvoerder van die Tshwane-metropolisie, het gesê die dienste wat Donderdag beskikbaar sal wees, sluit leerlinglisensies, praktiese toeste vir bestuurslisensies en die afhaal van nuwe lisensiekaarte in.

“Daar sal tot verdere kennisgewing geen lisensiehernuwingsversoeke verwerk word nie. Mense kan in die tussentyd Akasia en
Bronkhorstspruit se lisensiekantore besoek vir dié diens,” het Mahamba gesê.


Nuwe boek werp lig op SA se ryk monumente-erfenis

Boek

Boek

Die bewaring en beskerming van monumente in Suid-Afrika is ’n kwessie wat die burgerregte-organisasie AfriForum na aan die hart lê.

In dié boek is dit duidelik dat Grobler geen moeite ontsien het om by bekende en minder bekende monumente uit te kom nie. Dit vertel van groot geskiedkundige gebeurtenisse en keerpunte in die land se geskiedenis.

Grobler het onder meer gereis op die spoor van die Voortrekker Carel Trichardt deur Mpumalanga en in KwaZulu-Natal het hy die slagvelde van die Anglo-Zoeloeoorlog besoek. In die Vrystaat maak hy ’n draai by die oorblyfsels van twee konsentrasiekampe en in Limpopo kom hy op die Long Tom-oorlogskanon af. Hy werp ook meer lig op monumente wat opgerig is vir mense soos Nelson Mandela, Jan Smuts, Steve Biko en die Portugese ontdekkingsreisigers.

Die boek bevat ook kaarte van elke provinsie in die land en watter monumente waar te vind is.

Hierdie is sonder twyfel ’n boek wat byval sal vind by reisgeesdriftiges sowel as liefhebbers van geskiedenis en erfenis.

Die bekendstelling is Saterdag 8 Julie van 10:30 tot 12:00 by die gemeenskapsaal van die Renaissance Aftreeoord in Faerie Glen, Pretoria.

Belangstellendes wat dit wil bywoon, kan Elize bel by 082 413 3799.

 

 

 

 

The post Nuwe boek werp lig op SA se ryk monumente-erfenis appeared first on Forum Nuus.

Warring Mamelodi communities meet to end violence

Warring Mamelodi communities meet to end violence

Pretoria – A meeting was held between the warring communities of Mahube Valley extension one and their next door neighbours, an informal settlement called Mountain View in a bid to end the violence between them.

The meeting was led by the City of Tshwane.

Last week, battles erupted between the two communities. The violence, which started on Wednesday evening and continued into Thursday, saw several houses and more than 50 shacks petrol bombed.

Clashes broke out after a substation was damaged, allegedly caused by illegal electricity connections by residents of the informal settlement.

Many families from both communities were left destitute and their belongings destroyed in the fires.

MMC for Housing and Human Settlements Mandla Nkomo said the first official meeting with affected residents was held to find a solution to end the violence and find mutual agreement for the impasse faced by the two clashing communities.

“As fellow human beings, we cannot be happy that we are vandalising infrastructure and damaging each other’s properties,” said Nkomo.

“What has happened is unfortunate and should never happen again. That there is a housing backlog does not justify the inhumane way we treat each other, resulting in unnecessary pain.”

Electricity

Nkomo said the informal settlement residents pressed the city for the electrification of their area, but Nkomo was adamant that the city cannot defy the IDP process and MFMA guidelines in providing services.

“We are not here to tell you lies that there will be electricity tomorrow. Equally, the city cannot justify the jumping of queues in providing services.”

The city has also secured a court order, preventing residents from tampering with the resources of the municipality.

On Tuesday, a sense of calm prevailed. Police were no longer in the area and residents of the informal settlement had started to rebuild their homes.

In resolving the stalemate between the two communities, Nkomo announced that the city would conduct an assessment and viability study which will help in providing temporary services to the informal settlement.

The city will also conduct a feasibility study of the future development of the informal settlement and will hold further engagements with residents from Mahube Valley – who live in bond houses.

Last week, City of Tshwane mayor Solly Msimanga suggested that a wall was needed between the two communities. However, Nkomo said a wall had been previously built in Mahube Valley as it was a closed off, gated community.

He said the wall had been erected before the creation of the informal settlement but was allegedly torn down by the informal dwellers.

“When the people invaded the land, they broke down the wall to access infrastructure,” Nkomo told News24.


Pretoria-grondbesetters word verwyder na dringende interdik

Pretoria-grondbesetters word verwyder na dringende interdik

Grondbesetters in Kameelfontein in die noorde van Pretoria, is Woensdag verwyder nadat AfriSake ’n dringende interdik op 23 Junie 2017 in die Noord-Gautengse hoërhof bekom het.

Die Rooimiere, die Cullinan-balju, die Suid-Afrikaanse Polisiediens en die Tshwane-metropolisie het saamgewerk om uitvoering aan die hofbevel te gee en alle onwettige strukture en grondbesetters te verwyder.

“AfriSake sal aanhou veg vir die beskerming van eiendomsreg in Suid-Afrika. Ons kan nie toekyk dat konstitusionele regte geminag word en geen daadwerklike optrede namens ons lede neem nie. Ons kan nie toelaat dat Suid-Afrika nog ’n Zimbabwe word nie,” het Charles Castle, bestuurder van die arbeidsregsadvieseenheid by AfriSake, gesê.

Castle het gesê politieke retoriek deur radikale partye is grotendeels die oorsaak van hierdie tipe optrede [grondbesetting] en politieke partye moet begin verantwoording doen vir die onverskillige uitlatings wat hulle maak.

As sakeregtewaghond beskerm AfriSake eiendomsreg in Suid-Afrika omdat geen demokratiese bestel sonder die reg op en die sekerheid ten opsigte van eiendomsreg kan bestaan nie.

“Zimbabwe het gewys wat vergrype in terme van eiendomsreg aan ’n land kan doen. Daarom is georganiseerde sakelui en gemeenskappe deurslaggewend vir die voortbestaan van ’n gesonde ekonomie, juis om te verseker dat dít wat in ons buurland plaasgevind het nie ook hier afspeel nie,” het Armand Greyling, regs-en-beleidsanalis by AfriSake, gesê.

Bron: Maroela Media


AfriForum dien strafregtelike klag in teen Gautengse departement van gesondheid

Die burgerregte-organisasie AfriForum het vandag ʼn strafregtelike klag by die Johannesburg Sentraal-polisiestasie ingedien om ondersoek in te stel na ʼn beweerde onregmatige tender van R24 miljoen wat deur die Gautengse departement van gesondheid toegeken is. Foto: Jhua-Nine Wyrley-Birch

Die burgerregte-organisasie AfriForum het vandag ʼn strafregtelike klag by die Johannesburg Sentraal-polisiestasie ingedien om ondersoek in te stel na ʼn beweerde onregmatige tender van R24 miljoen wat deur die Gautengse departement van gesondheid toegeken is. Foto: Jhua-Nine Wyrley-Birch

Die burgerregte-organisasie AfriForum het vandag ʼn strafregtelike klag by die Johannesburg Sentraal-polisiestasie ingedien om ondersoek in te stel na ʼn beweerde onregmatige tender van R24 miljoen wat deur die Gautengse departement van gesondheid toegeken is.

Dié tender om gespesialiseerde mediese toerusting aan die Steve Biko Akademiese Hospitaal in Pretoria te verskaf, is glo toegeken sonder dat die korrekte tenderprosedures gevolg is.

Volgens Morné Mostert, AfriForum se hoof van plaaslikeregering, is daar slegs twee maatskappye wat dié toerusting in Suid-Afrika kan verskaf en beide het ʼn tender ingedien. Een vir R12 miljoen en een vir R24 miljoen.

ʼn Fluitjieblaser het egter dokumente aan die burgerregte-organisasie verskaf met bewyse dat die bod-evalueringskomitee die goedkoper tender onregmatig afgewys het, hoewel dit aan al die nodige vereistes voldoen het.

Boonop is daar ook skriftelike bewyse dat ʼn agent vooraf aangestel en betaal is om vergaderings tussen die duurder tenderaar en die departement te reël.

Omdat die maatskappy van die duurder tenderaar internasionale filiale het, gaan AfriForum ook klagtes indien by die departement van justisie in die VSA ingevolge die Foreign Corrupt Practices Act, asook by die Britse polisiediens Scottland Yard ingevolge die Bribery Act van 2010.

Die Foreign Corrupt Practices Act maak dit onwettig vir maatskappye wat ʼn verbintenis met die VSA het om buitelandse amptenare te beïnvloed met persoonlike betalings of belonings. William J. Jefferson, ʼn voormalige Amerikaanse politikus, dien tans tronkstraf van 13 jaar uit (die langste straf wat ooit aan ʼn kongreslid opgelê is vir omkopery) omdat hy dié wet oortree het deur regerings in Afrika om te koop vir sakedoeleindes.

Die Britse Bribery Act van 2010 word beskryf as een van die strengste anti-korrupsie wetgewing ter wêreld en individue wat dit oortree kan tot tien jaar tronkstraf opgelê word of onbeperkte boetes kry. Die wetgewing het byna ook universele jurisdiksie en maak voorsiening vir die vervolging van enige individue of maatskappye wat verbind word met die Verenigde Koningryk.

“AfriForum beskou enige vorm van bedrog sowel as die verkwisting van belastingbetalers se geld in ’n baie ernstige lig. Ons sal voortgaan om die nodige stappe te doen om te verseker dat geregtigheid geskied,” meen Mostert.

 

The post AfriForum dien strafregtelike klag in teen Gautengse departement van gesondheid appeared first on Forum Nuus.

Kleinfontein an Afrikaner settlement near Pretoria

Kleinfontein an Afrikaner settlement near Pretoria

Pretoria – The petrol station attendant warns me I am going to get killed in Kleinfontein.

“Are you sure you want to go there?” he asks, looking concerned, after I stop to ask him for directions.

According to my GPS, I am five minutes away from the settlement, an Afrikaner cultural community near Bronkhorstspruit.

Yoh my man, the white people are going to kill you there. You are not the right skin colour. They will stop you at the gate and won’t even let you in.

I tell him I am going to see for myself.

As I approach the entrance, I am scared. Large white letters, “Ons God Ons Volk Ons Eie” (Our God Our People Our Own) are affixed to the grey wall next to the boom gate.

What if the petrol attendant was right?

Tense wait

A skinny, mustachioed man wearing camouflage trousers, black boots and a khaki cap, and holding a clipboard and a pen, approaches me after I stop at the boom.

He asks me in Afrikaans who I’m visiting. I identify myself and tell him I wanted to interview some of the locals, as part of a series of stories News24 is doing for the elections.

He looks like he doesn’t believe me and tells me to park my car while he disappears into the guard hut and calls a supervisor on his walkie-talkie.

After a tense, 10-minute wait, an old model silver-grey Mercedes-Benz approaches the gate. An elderly man gets out and walks towards me. He introduces himself as Jan Groenewald, chairperson of the board of directors, and asks if he can help.

I smile and tell him my reason for being there. The soft-spoken and articulate man smiles and invites me to follow him to the raadsaal (boardroom) for coffee.

No racism allowed

“We are the only access-controlled private settlement with rules that explicitly state that anyone who has an interest here may not resort to any form of racism or violence, or attack any religious groups,” he explains.

The community was founded on a farm in 1992 and is still registered as an informal settlement. Efforts are underway to formalise the settlement with the City of Tshwane.

Groenewald explains that when the farm went on the market in 1992, two men took out a loan to buy it for the Afrikaners in the heartland of the old Boer Republic. Two more joined and they found shareholders to help repay back the loan and get the land developed.

In 1994, there were enough shareholders to pay off the loan and begin providing services.

The first two permanent houses were completed in 1996 and two families became the first permanent residents of Kleinfontein.

Groenewald says they want co-operation with the local authorities to bring stability and support growth.

“We believe in unity, just like the ANC – we believe together we can do more,” Groenewald says.

Not an island

“Many people that stay here probably belong to the Freedom Front Plus, but we do not ask our residents which party they belong to or who they are going to vote for. It’s not a condition for living here that you must belong to a certain party.”

Groenewald introduces me to his colleague, Dannie de Beer. The outspoken man with the firm handshake owns several properties, including the building housing the local internet cafe.

Astonished by the friendliness I have encountered so far, I ask him why the petrol attendants said the whites would kill me.

It was considered a racist town until a few years ago, and those assumptions still linger, he says.

Kleinfontein is not an island, De Beer explains. They operate according to South Africa’s laws. Although Kleinfontein has its own security, they call the police when needed.

They collect their own rubbish, buy electricity from Eskom, use borehole water, and have their own bank, which operates like a stokvel.

Asked if he would vote in the upcoming elections, he says an Afrikaner’s vote does not mean much these days.

“I vote on principle to show that I am still an Afrikaner. I do not expect my vote to make a difference,” he says.

‘We are going down’

He gives me a tour of the town in his bakkie. Most of the houses are three-bedroom, face-brick dwellings, the colour of the dusty, untarred roads. Their walls are low enough for an average person to easily step over. There are no electric fences.

At our first stop, I meet Tinka Viljoen. She worked at the local bank before she became a housewife. Standing outside her one-bedroom house, which De Beer built, she points to the nearby cluster of shacks and caravans where she lived for 11 years. Now she pays De Beer R1 200 a month in rent.

Her house smells of frying oil and salty dough. She is making kaaspoffertjies for her husband, a construction worker. I tell her how nice her kaaspoffertjies smell, and she immediately offers me and “Oom Dannie” some. They have no children. She says she is fortunate to have a roof over her head.

“As long as the ANC leads this country, we are going down,” she says.

We leave for our next stop, and eat the kaaspoffertjies in the car. They are still warm and taste like melted cheese. They are delicious.

Etta Pretorius believes God sees everyone as equal. She works as a receptionist at the old age home and has lived in Kleinfontein for four years. She loves the fact that she and her husband can walk everywhere. Before that she lived in Pretoria and Nelspruit. “Everything is nice here. I don’t ever want to leave,” she says.

She is also voting. “We can move forward in this country. Everyone has a future in this country.”

Michiel Ferreira, 88, has been living in the old age home for five years. He worked in Vanderbijlpark before retiring and moving in with his son in Pretoria. His wife died in 2002. He then lived in Krugersdorp until 2009. His children told him he could not live in a flat all by himself, so in 2011, he landed in Kleinfontein.

Pride

“Soos hulle se in Afrikaans, kyk noord en gaan maar voort (As the saying goes, look north and forge ahead),” Ferreira jokes.

De Beer and I continue our tour of the town. We pass the local rugby field. The Kleinfontein rugby and netball teams compete against the white Northern Cape enclave of Orania annually.

“When Orania plays in Kleinfontein, Kleinfontein wins, and when Kleinfontein plays in Orania, Orania wins,” De Beer jokes.

De Beer is waiting at the gate the next day, when I return with video reporter, Lerato Sejake. I introduce her and he compliments her on her beautiful doek.

This time our first stop is the statue of Hendrik Verwoerd and their Paardekraal monument. They got the statue from Midvaal, after the Democratic Alliance-run municipality took it down in 2011, he explains.

During a drive through the koppies, De Beer points out where the trenches to lay the cables to provide Wi-Fi will be dug. They are still raising the money to install it.

On one koppie, we overlook the battlefield of the Battle of Diamond Hill (Donkerhoek), where Boer commandos and British forces clashed on June 11, 1900. Twenty-eight British soldiers and three Boers were killed.

There is pride in his voice as he speaks about the “boere” defeat of the British that day. It is a history lesson he learnt from his father.

As we make our way back through the dusty roads, children are playing on the rugby field. It reminds me of growing up in Middelburg, Eastern Cape, where as a child all I wanted to do was play outside until the street lights came on.

Source: Iavan Piljoos, News24


Ciara Lodge – One of our best sellers in Pretoria!

Featuring a lush garden, Ciara Lodge is located in Pretoria and offers an outdoor swimming pool, children’s playground and terrace. Loftus Versfeld Rugby Stadium is 15 minutes’ drive away. Guests have access to free WiFi.

With wooden furnishings, Ciara Lodge’s units are decorated in warm and neutral colours. Each is fitted with a flat-screen satellite TV, safe and barbecue facilities. The bathroom includes free toiletries.

Guests can prepare meals in the privacy of their self-catering unit. Some units have a fully equipped kitchen or kitchenette, and some has a microwave with tea-and-coffee-making facilities.

Pretoria’s city center is within 7 km and the Menlyn Park Shopping Mall is 15 km away. Laundry services are available at an additional fee and an airport transfer can be arranged upon request.

OR Tambo International Airport is 45 minutes’ drive away.

Rietfontein is a great choice for travelers interested in scenery, tranquillity and zoos.

Couples in particular like the location – they rated it 8 for a two-person trip.

This property is also rated for the best value in Pretoria! Guests are getting more for their money when compared to other properties in this city.

Facilities available:
– Free WiFi
– Free Parking
– Family Rooms
– Non-Smoking Rooms

To view more facilities at this venue, please click on the link below….

Book your room at this Hotel now!
Find and Book your Cheap Flights here!